एकटेपण जपून ठेवावे
सुरेख कवितेच्या ओळीसारखे
तटस्थ रहावे योगी व्हावे
चिडचिड तडफड दूर करावी
आपल्यातुनच बाहेर राहून आपल्याला
अन इतरांना बघत रहावे
क्षण वाहणारच वाहू द्यावे
ओंजळीत त्यांचे निष्कर्ष धरावेत
सुख आनंद लालसा आणि
वेदना दुक्ख क्रोध अन आत्मक्लेश
जमेल तेवढे वेगळे करावे
आपले असे काय असते अन का असावे
याचा नीट विचार करावा
आयुष्याचे चिवट धागे स्वतःभोवती
गुफुन घ्यावे
सोबत असेल सोबत नसेल
आठवणी मात्र कायम असतील
अनेकदा कड्यावरून कोसळताना
त्यांचा मात्र आठव करावा
एकटेपण जपून ठेवावे
सुरेख कवितेच्या ओळीसारखे
होता होता त्यामधून सुरेल गीत स्फुरत जावे …
आपल्या मनाचे हसू हलकेच आपल्यावरती पसरत जावे …।
हरीश
No comments:
Post a Comment