सांज गहिरी होताना 

 वाटा सावळ्या होताना 

 पक्षी घरटी निजताना 

 आठवणींचे सोनपक्षी उडताना 

 तुझ्या समवेत असण्याच्या 

  स्वप्नातील माझ्या गावी 

 शांत स्वच्छ निशब्ब्द रात्र

 शब्द  जिथे निषिद्ध 

  अन मौन असे ही भाषा 

 डोळ्यातील ओलाव्याने 

 भरतात जुन्या त्या जखमा 

 कैफात दौडते  जग 

 ते कधीच आपुले नव्हते 

 ओंजळीत होती स्वप्ने 

 पण ओंजळ हरवून गेली 

 त्या तिथे स्वप्नातील अंगणी 

 जातात विसरुनी सल 

 विसरुनी भिडतील काहुरे 

 तुजसवे हसे चंद्रकोर 

 त्या गावी तू नित्य असावे 

अन खळाळत कधी हसावे 

अन गर्द प्रेमाच्या छायेत 

तुजसवे मज  लपेटून घ्यावे 

हरीश