Thursday, 3 November 2016

एकट कधी बसू नये 
 उतरत्या सांजेला डोळ्यात आसू आणू नये 
 जुनेपाने संदर्भ अन संकेत अन आजच्या 
 आयुष्याची संवेदनशुन्यता यांची तुलना करू नये 

 डोळ्यादेखत संपणारी नात्या नात्यातली ओल बघून 
 उगीच सेंटी होऊ नये 
 घरादारात मुरून असलेला कोरडा माहोल 
 उगाच फुका गहिवरून व्यर्थ बदलायला पाहू नये 

  फार मनापासून कोणाशी कधी बोलू नये 
 खरीखुरी दुक्खे अन बोचणारे काटे आपल्यापाशीच ठेवावेत 
 आपल्याच बुडणाऱ्या मनात त्यांचे भक्कम जहाज बनवावे 
 जमलेच तर आपण ते हळूहळू सफरीवर न्यावे 
 अन झेपलेच तर आठवणींच्या बेटांवर ते नांगरावे 

  हरीश 

No comments:

Post a Comment