एकट कधी बसू नये
उतरत्या सांजेला डोळ्यात आसू आणू नये
जुनेपाने संदर्भ अन संकेत अन आजच्या
आयुष्याची संवेदनशुन्यता यांची तुलना करू नये
डोळ्यादेखत संपणारी नात्या नात्यातली ओल बघून
उगीच सेंटी होऊ नये
घरादारात मुरून असलेला कोरडा माहोल
उगाच फुका गहिवरून व्यर्थ बदलायला पाहू नये
फार मनापासून कोणाशी कधी बोलू नये
खरीखुरी दुक्खे अन बोचणारे काटे आपल्यापाशीच ठेवावेत
आपल्याच बुडणाऱ्या मनात त्यांचे भक्कम जहाज बनवावे
जमलेच तर आपण ते हळूहळू सफरीवर न्यावे
अन झेपलेच तर आठवणींच्या बेटांवर ते नांगरावे
हरीश
No comments:
Post a Comment