सगळ्याला अपेक्षांचं कोंदण कशाला गुंफायच
एखाद नात आहे तस फुलू द्यायचं
बघावास वाटल तर बघत रहायचं
हसावस वाटल तर हसायचं
रुसावस वाटल तर रुसायचं
अन रागाववास वाटल तर रागवायचं देखील
हवेत कशाला वेडे हट्ट
हवेत कशाला स्पर्शांचे सोहोळे
आयुष्याच्या अमर्याद पटावर
जमेल तेवढ बरोबर चालायचं
सहवासाच मनस्वी अत्तर जमेल तेवढ
अंगावर उडवायचं
शेवटी काय एकटेपण असतच
तुम्हाला असत तस समोरच्याला असतच
कोणी दाखवत कोणी दाखवत नाही पण
मनातल ओल तळ हळूहळू आटतच असत
शब्दांचे सुरेल गोफ कडवट कशाला करायचे
आपल्या हट्टापायी कोणाच्या नेत्री पाणी का आणायचे
निरागस आनंद अन निर्वाज्य प्रेम हेच तर एक खरे असते
त्या खऱ्या आनंदाला उगाच का मुकायचे
जमेल तेवढे सोनेरी क्षण एकमेकात वाटून घ्यायचे !
हरीश
No comments:
Post a Comment